دانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923Study GeopoliticsEffects of Relations Turkey and Israel on Profits Iran in Caspian Areaبررسی تأثیرهای ژئوپلیتیکی روابط ترکیه و اسراییل بر منافع ایران در حوزة خزر1952185297210.22059/jcep.2014.52972FAشهروزابراهیمیاستادیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه اصفهانطالبابراهیمیمدرس دانشگاه آزاد اسلامی مرکز دیرصفی اللهشاه قلعهعلوم سیاسیJournal Article20131009Abstract the overall focus of the Caspian Sea security is shaped in four geopolitical areas contain the Caucasus,(Azerbaijan), Central Asia( Turkmenistan and Kazakhstan), Russia,( USSR) a political unit in the international system which is one of the largest exporters of oil and gas in the North, And Iran with huge reserves of oil and gas and oil industries in the south,. these important geopolitical areas factor in the global powers, especially America and its regional allies Turkey and Israel to interfere in prestine area. This paper aims to examine the relations between Turkey and Israel and its impact on the interests of the Islamic Republic of Iran's in the Caspian Sea. The main question is what the development of relations between Turkey and Israel might be influence over Iran's interests in the Caspian? The article claims that Turkey-Israel alliance threaten western borders of the Caspian and might cause more focus and resources expend in regional policy. The method of this paper, due to its speculative nature, descriptive -. Notably, the approach in this paper to analyze geographical data - the geopoliticalحوزة خزر از چهار حوزة ژئوپلیتیکی جمهوری آذربایجان از حوزة قفقاز، ترکمنستان و قزاقستان از حوزة آسیای مرکزی، روسیه به‌عنوان جانشین اتحاد شوروی ( یک واحد سیاسی فعال در نظام بینالمللی و یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت و گاز جهان) در شمال و ایران در جنوب (که ذخایر بزرگ نفت، گاز و صنایع نفتی دارد) که در مجموع کانون امنیتی دریای خزر را تشکیل می‌دهند، شکل گرفته است.وجود این ژئوپلیتیک ارزشمند عاملی برای حضور قدرت‌های جهانی به‌ویژه آمریکا، ترکیه و اسراییل به‌عنوان متحدان منطقهای آن در این حوزة بکر شده است. هدف این نوشتار، بررسی روابط ترکیه و اسراییل و تأثیر آن بر منافع ایران در حوزة خزر است. سؤال اصلی این است که تأثیر گسترش روابط ترکیه و اسراییل بر منافع ایران در خزر چیست؟ ادعای نویسندگان این است که اتحاد ترکیه و اسراییل سبب افزایش حضور دشمن در مرزهای غربی کشور و حوزة خزر شده است. همچنین این اتحاد سبب صرف منابع و تمرکز فکری هرچه بیشتر ایران برای جلوگیری از تهدیدها در سیاست‌‌های منطقهای میشود. روش اصلی این نوشتار، با توجه به ماهیت نظری آن توصیفی- تحلیلی است و برای جمع‌آوری و فیش‌برداری اطلاعات آن از منابع کتابخانهای و اینترنتی استفاده شده است. شایان توجه اینکه، رویکرد این نوشتار در تحلیل داده‌ها، جغرافیایی- ژئوپلیتیکی است.https://jcep.ut.ac.ir/article_52972_ec65ca05e999a40eaaa22d6ec8432e4c.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923Eurasian Energy Equation and Pragmatism of Russiaمعادلة انرژی در اوراسیا و عملگرایی روسی2192355297410.22059/jcep.2014.52974FAقدرتاحمدیاناستادیار گروه روابط بین الملل دانشگاه رازیحدیثمرادیکارشناس ارشد مطالعات منطقهای آسیای مرکزی و قفقاز دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20131228The end of the Cold War and the disintegration of the Soviet Union marked the start of a new era in international relations. When Russia's power and influence weakened, some newly independent states of Central Asia and the Caucasus have taken tendency toward relation with west. For Europe resource of new countries notably oil and gas was very important for independent from Russia energy. West’s attitude to former USSR and enlargement of NATO to east, western support for the colour revolutions in region, and Missile Defense of NATO have big dangerous for Russia’s security. The Kremlin has portrayed Russia as a victim of NATO and Western expansionism. This problems create Russia’s new assertiveness and the role of energy as a key factor in shaping the country ̓s behavior in international relations, and in building political and economic power domestically, Moscow want to increase Europe’s dependence on Russian energy supplies therefore this country try control energy productions axis and transits axis in central Asia, Caucasus and West Europe. This paper tries explaining Russia’s behavior about energy with defensive realism.آنچه بیش از پیش در عرصة سیاسی روسیه مشهود است، افزایش روزافزون نقش انرژی در سیاست خارجی- امنیتی این کشور در سال‌های اخیر است. تا آنجا که براساس «راهبرد انرژی فدراسیون روسیه 2020»، انرژی به بزرگترین ابزار هدایت سیاست داخلی و خارجی این کشور تبدیل خواهد شد. این نوشتار می‌خواهد با استفاده از رهیافت نوواقع‌گرایی تدافعی به این سؤال پاسخ دهد که چرا روسیه سیاست خارجی- امنیتی خود را به انرژی پیوند زده است. میتوان گفت که بالارفتن قیمت انرژی و افزایش وابستگی مصرفکنندگان به تولیدکنندگان، همگام با افزایش خطر غرب به‌ویژه گسترش ناتو به شرق و برنامة سپر دفاع موشکی، این امکان را برای روسیه فراهم کرد تا به پیوند حوزة عمل سیاسی- امنیتی و اقتصادی دست‌زده و امنیت خود را به امنیت غرب متصل کند.https://jcep.ut.ac.ir/article_52974_dc9e9f453bd450e7afcf9fea12cf63f1.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923Explanation of Relationships of Iran and Azerbaijan Republic with Constructivism Approac1تبیین روابط ایران و جمهوری آذربایجان با رویکرد سازه انگاری2372645297710.22059/jcep.2014.52977FAرسولافضلیدانشیار جغرافیای سیاسی دانشگاه تهرانسیدمحمدسیدی اصلکارشناس ارشد جغرافیای سیاسی دانشگاه تهرانابوالقاسممحمودیکارشناس ارشد جغرافیای سیاسی دانشگاه تهرانJournal Article20131220Along with breakdown of Soviet Union, political geographical system as well as meaning construction of central Asia and Caucasus changed dramatically. Thus new structure, necessities, and actors have emerged in relations between Iran and countries locating in Caucasus. One of these countries is Azerbaijan. Iran-Azerbaijan relationship is of high significance from different aspects. After Azerbaijan independence, collaborations of high level expected between these two countries, but in reality, we see low level, normal, conflicting, and chaotic relations. One of these theories is constructivism viewpoint. Considering the concept of constructivism approach, the main research question is: what were the most influence factors on the chill in relations between Iran and Azerbaijan?Finding research by using analytical-descriptive method shows (indicative) relations between Iran and Azerbaijan doesn’t have much impact from geopolitical factors. On the other hand according to constructivism approach, relations between these two countries, influenced by cultural, social, economical and political structures. These structures act as divergent bilateral relations. با فروپاشی اتحاد شوروی، نظام جغرافیای سیاسی و نیز ساختار معنایی حاکم بر منطقة آسیای مرکزی و قفقاز دچار دگرگونی شد. بنابراین ساختار، شرایط و بازیگران جدیدی در روابط ایران و قفقاز ظهور کردند. یکی از این کشورها جمهوری آذربایجان است. روابط بین ایران و این کشور از ابعاد بسیاری اهمیت دارد. در این مدت، شاهد روابط در سطح پایین، عادی و گاه رو به تعارض و آشفتگی بوده‌ایم. روابط خارجی دو کشور را میتوان از زاویة نظریه‌های گوناگون مورد بررسی قرار داد. یکی از این نظریه‌ها، دیدگاه سازهانگاری است. انتظار میرفت که بعد از استقلال جمهوری آذربایجان سطح بالای همکاری‌ها را بین دو کشور داشته باشیم. با درنظر گرفتن مفاهیم سازهانگاری، سؤال اصلی نوشتار این است که از این دیدگاه، چه عواملی بیشتر بر سردی روابط ایران و جمهوری آذربایجان اثرگذار بوده است؟ یافتههای نوشتار با استفاده از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی نشانگر این است که روابط دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان از عوامل ژئوپلیتیکی دو کشور تأثیر چندانی نمیپذیرد. از سوی دیگر با توجه به رویکرد سازهانگاری روابط دو کشور تحت تأثیر سازههای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی قرار دارد و این سازهها در روابط دوجانبه به‌صورت واگرا عمل میکنند.https://jcep.ut.ac.ir/article_52977_93c626e61f73e7edb16c31535bbb1645.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923The Study of Gender Empowerment functions in Development of Women’s Political Participation
Case: countries of the Central Asia and the Caucasusبررسی کارکردهای توانمندسازی جنسیتی در توسعة مشارکت سیاسی زنان مورد: کشورهای حوزة آسیای مرکزی و قفقاز2652895297910.22059/jcep.2014.52979FAزهراپیشگاهی فرددانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهرانمحمدزهدی گهرپوردانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهرانآرزوعابدینی رادکارشناس ارشد جغرافیا- برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمیJournal Article20131003promote gender empowerment indicators of women's political participation in Central Asia and the Caucasus have been estimated and the status of women's political participation and economic participation have two dimensions . Continuing with the analysis of qualitative content analysis results are profound and logical evidence , the current status of women in the region have identified two areas of political and economic participation . The results show that poor infrastructure , rule of totalitarian political systems , the deep impact of the former communist regime , poor educational and cultural structures of domination and patriarchy and women's negative attitude to the political nature of most of the few women's political participation countries in the study are notedبستر و شرایطی که جایگاه نسبی زنان با توجه به آن‌ها سنجیده میشود، در بیثباتی مداوم است و در تأثیر پیشرفتهای تکنولوژیکی، روابط موجود میان دولت و بازار، آموزش و پرورش و متغیری بی‌اندازه بی‌ثبات به‌نام «نگرش» قرار می‌گیرد. در این نوشتار که به‌صورت توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از مطالعات کتابخانهای ترکیبی و بررسیهای اکتشافی گزارههای کمی و کیفی گزارش توسعة انسانی سازمان ملل متحد، در چارچوب نظریه‌های توسعه صورت گرفته است، نویسندگان درپی مشخص‌کردن جایگاه کارکرد شاخصهای توانمندسازی جنسیتی در ارتقای سطح مشارکت سیاسی زنان در کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز بودهاند و به مطالعة براوردی و موردی جایگاه زنان این کشورها در دو بعد مشارکت سیاسی و مشارکت اقتصادی پرداختهاند. در ادامه با تحلیل کیفی و تحلیل محتوایی ژرف نتایج به‌دست آمده و بررسی شواهد منطقی، موقعیت کنونی زنان این منطقه را در دو حوزة مشارکت سیاسی و اقتصادی مشخص کردهاند. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد که ضعف ساختارهای زیربنایی، حاکمیت نظامهای سیاسی تمامیتخواه، تأثیرهای عمیق نظام کمونیستی گذشته، ساختارهای فرهنگی ـ آموزشی ضعیف و سلطة نظام مردسالار و همچنین نگرش منفی زنان به ماهیت مسائل سیاسی از مهم‌ترین عوامل مشارکت سیاسی اندک زنان در کشورهای مورد مطالعه‌اند.https://jcep.ut.ac.ir/article_52979_b7d5f59bee45f259a14c36b745f5d26e.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923Scrutiny of Measure's Economic Cooperation Organization (ECO) to Combat Human Trafficking as a Global Issueبررسی تدبیرهای سازمان همکاری اقتصادی(اکو) برای مقابله با قاچاق انسان به عنوان یک موضوع جهانی2913185298110.22059/jcep.2014.52981FAمحمد حسنشیخ الاسلامیاستادیار دانشکدة روابط بینالمللمصطفیخرمیدانشجوی کارشناسی ارشد دیپلماسی و سازمانهای بینالمللی دانشکدة روابط بین المللJournal Article20131107Human Trafficking is an international issue that has caused national and international responses. The UN resolutions and conventions responded through to encourage states in order to criminalization and legislation. This issue is propounded International Organizations, for example ECO. The ECO member states has-been dealt with this issue. This study is based on descriptive-analytic method, and emphasis on functionalism approaches. ECO measures to combat Human Trafficking, is width takes place. The first: concern of this issue in the Meetings of Ministers and Experts Group. The second: technical cooperation with International Organizations such as "IOM "and INTERPOL". The third: cooperation between the member states of ECO. The ECO cooperate between member states resort by legal measures and arrangements, meetings of the judicial-law enforcement, information exchange, management and control of borders, and police cooperation. Finally The ECO member states come to conclude that regional police "ECOPOL" is necessary to establishment. Establishment of the "ECOPOL" can be an effective step in overcoming Transnational Organized Crime, including Human Trafficking. قاچاق انسان به عنوان یکی از موضوعات جهانی است که واکنش های ملی و بین المللی را بر انگیخته است. سازمان ملل متحد، در قطعنامه ها و کنوانسیون های متعددی به این عارضه در قالب تشویق دولتهای عضو به قانون گذاری و جرم انگاری پاسخ داده است. با توجه به این که کشور های عضو سازمان همکاری اقتصادی(اکو) درگیر قاچاق انسان هستند، اکو این موضوع را در دستور کاری خود قرار داده و برای مقابله با آن برنامه های گوناگونی داشته است. این تحقیق بر اساس روش توصیفی-تحلیلی با تکیه بر رویکرد کارکردگرایی، تدابیر اکو را برای مقابله با قاچاق انسان در سه پهنا جای می دهد؛ نگرانی از این موضوع در قالب نشست های وزرا و کارشناسان، همکاری های فنی با سازمان های بین المللی مانند سازمان بین المللی مهاجرت و اینترپل ، و همکاری دولتهای عضو در چارچوب سازمان اکو. اکو برای همکاری دولتهای عضو به ترتیبات و تدابیر حقوقی، نشستهای مقامات اجرایی و قضایی، تبادل اطلاعات و مدیریت کنترل مرزها و همکاری انتظامی متوسل شده است. در نهایت اکو به این نتیجه رسیده است که پلیس منطقه ای «اکوپل» را تاسیس کند. تاسیس اکوپل گامی موثر در غلبه بر جرایم سازمان یافته فراملی از جمله قاچاق انسان خواهد بود.https://jcep.ut.ac.ir/article_52981_1fdce93623c32d1b0b7a24de9b8ec813.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923The Obstacles of Formation Civil Society in Russiaموانع شکلگیری جامعة مدنی در روسیه3193345298210.22059/jcep.2014.52982FAالههکولاییاستاد مطالعات منطقهای، دانشگاه تهران0000-0001-9655-0995فرزادکلبعلیدکتری علوم سیاسی، دانشگاه تهرانJournal Article20140309For many political observers, the collapse of the Soviet Union would lead to accelerate the process of democratization in all the remained countries from this event, especially Russia. But very soon it was clear that the country is confronted with many critical obstacles in this way. The considerable weakness of the civil society and its institutions along with the legacy of centralized power in Russia make the process of democratization very complicated. The main question of this paper is: what are the obstacles of emerging civil society institutions in Russia after the disintegration of the Russian Federation? Other questions to answers this question is: the different definitions of the civil society and its basic organs. The authors’ hypothesis is that “the weakening elements of civil society in Russia are the factors of production and reproduction of inequality in Russia”. The authors gathered their needed data from internet and available sources, and analysis them with descriptive- analytical method.به‌نظر بسیاری از ناظران حوزة سیاست، فروپاشی اتحاد شوروی و از میان رفتن حزب کمونیست گامی بلند در مسیر مردمسالار شدن روسیه برآورد میشد. ولی درپی دگرگونی‌های نخستین دهة پس از تجزیة اتحاد شوروی آشکار شد که این روند با چالشهای اساسی رو‌به‌رو است. ضعف شدید جامعة مدنی در این کشور همراه با تداوم قدرت متمرکز دولت، جنبههای پیچیدة این دگرگونی را مشخص میکند. پرسش اصلی این نوشتار این است که موانع شکلگیری جامعة مدنی در روسیة پساشوروی چیست؟ برای پاسخ به این پرسش، چند سؤال فرعی هم طرح میشود: جامعة مدنی چیست؟ چه عواملی سبب تضعیف جامعة مدنی در روسیة پساشوروی شده است؟ فرضیة نویسندگان این است که عناصر تضعیفکنندة جامعة مدنی، همان اصلی‌ترین عناصر تولید نابرابری در روسیة پساشوروی است که به‌صورت سیستماتیک و در روندی مدیریتشده، جامعة مدنی را تضعیف کردهاند. نویسندگان این نوشتار با روش توصیفی – تحلیلی، بررسی خود را با استفاده از کتاب‌ها و مقاله‌های فارسی و انگلیسی در این زمینه، و بهرهگیری از منابع اینترنتی انجام دادهاند.https://jcep.ut.ac.ir/article_52982_6895ba78e8ba648aee3455425dd6bae3.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923Globalization and Regionalism: the Interaction or Contrast (the Shanghai Cooperation Organization(SCO))جهانی‌شدن و منطقه‌گرایی: تعامل یا تقابل (مطالعة موردی سازمان همکاری شانگهای)3353535298310.22059/jcep.2014.52983FAمهنازگودرزیعضوهیئت علمی(استادیار) دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، گروه روابط بین‌الملل، اصفهان، ایرانJournal Article20131111Today, With the increasing trend countries towards globalization, Regionalism is also considered And regional organizations have been formed in many parts of the world geopolitical.. One of the manifestations of regionalism are regional organizations that In the second half of the twentieth century as a means to achieve regional integration in geographic areas with different functions in the economic, political and military, have been developed. One of the most important geopolitical regions in Central Asia, which has formed several organizations that can be considered the most important of the Shanghai Cooperation Organization. This paper seeks to answer the question of whether today the Shanghai Cooperation Organization as one of the new regionalism is considered? In response to it can be argued that, given that the first meeting of the board members stated that The purpose of establishing this organization is ensuring security in the Central Asian region, supporting the process of moving towards a multipolar system and the democratization of the international system , Shanghai Cooperation Organization as one of the new regionalism, Under development Parallel with the globalization.امروزه، هم‌زمان با روند رو به‌رشد گرایش کشورها به‌سوی جهانی شدن، منطقه‌گرایی نیز نمودهای بیشتری یافته است و سازمانهای منطقهای در بیشتر مناطق ژئوپلیتیک، ژئواستراتژیک و ژئواکونومیک جهان شکل گرفتهاند. یکی از نمودهای بارز منطقه‌گرایی، سازمانهای منطقهای است که در نیمة دوم قرن بیستم به‌عنوان ابزارهایی برای تحقق همگرایی منطقهای بین کشورها با کارکردهای اقتصادی، سیاسی و نظامی ایجاد شده و به‌سرعت در مناطق جغرافیایی مختلف گسترش یافته‌اند. یکی از مناطق ژئوپلیتیکی مهم در جهان آسیای مرکزی است که تاکنون سازمانهای مختلفی در آن شکل گرفته است که میتوان مهم‌ترین آن را سازمان همکاری شانگهای دانست. این نوشتار درپی پاسخ به این سؤال است که آیا امروزه سازمان همکاری شانگهای را میتوان یکی از نمودهای «منطقه‌گرایی نوین» درنظر گرفت؟ که در پاسخ به آن میتوان گفت که با توجه به اینکه در اولین نشست این سازمان همة اعضا اعلام کردند که هدف از تأسیس این سازمان تضمین امنیت در منطقة آسیای مرکزی، حمایت از روند حرکت به‌سمت نظام چندقطبی و مردم‌سالار‌کردن نظام بین‌الملل است، سازمان شانگهای به‌عنوان یکی از نمودهای «منطقه‌گرایی نوین» موازی با امر جهانی شدن رو به پیشرفت است.https://jcep.ut.ac.ir/article_52983_bdf429cf164fa35c126cfc08dbb80395.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923The policy of Islamic Republic of Iran and EU in southern Caucasia, conflict or collaborationسیاست جمهوری اسلامی ایران و اتحادیة اروپا در قفقاز جنوبی: تقابل‌گرایی یا همکاری‌جویی3553745298410.22059/jcep.2014.52984FAمسعودمطلبیاستادیار علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهرسید محمدرضاموسویکارشناس ارشد مطالعات منطقهای دانشگاه علامه طباطبائیحسینعلیتوتیدانشجوی دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه خوارزمیJournal Article20131115view. In this paper, the question of influence in the South Caucasus and Europe Union foreign policy . A. Iran 's regional interests can be defined both in terms of cooperation or conflict , has developed the hypothesis that the objectives and activities of the Union of Europe in the Caucasus show that not only the conflict of the conflict between the interests of and the there is no union , but also in creating stability and economic development in the region, and interests are also taking a look at the system of internal and external factors such Caucasus, Iran and Europe have concluded that the interests if you are in this region and work together more benefits will accrue to both parties .world. The method used in this research is descriptive , analytical study is .قفقاز جنوبی به‌‌دلیل موقعیت بی‌مانند جغرافیایی و ارتباطی خود، جاذبه‌های اقتصادی، وجود فرصتهای سرمایه‌گذاری کلان و قرارگرفتن آن میان سه قدرت بزرگ منطقهای یعنی ایران، روسیه و ترکیه برای قدرت‌های بزرگ منطقهای و فرامنطقه‌ای اهمیت راهبردی دارد؛ از طرفی با گسترش اتحادیة اروپا به شرق، اکنون اتحادیة اروپا به همسایة بی‌واسطه قفقاز تبدیل شده است. این نوشتار با طرح این سؤال که سیاست اتحادیة اروپا و جمهوری اسلامی ایران در قبال منطقة قفقاز جنوبی، در قالب همکاری قابل تعریف است یا تضاد؟ این فرضیه را طراحی کرده است که بررسی هدف‌ها و فعالیت‌های اتحادیه اروپا در منطقة قفقاز نشان می‌دهد که نه تنها تقابل و تعارضی میان منافع ایران و این اتحادیه وجود ندارد، بلکه در زمینة ایجاد ثبات و امنیت و توسعة اقتصادی در منطقه، منافع مشترک دارند. همچنین با یک نگاه سیستمی و در نظرگرفتن عوامل داخلی و خارجی منطقة قفقاز این‌گونه استنباط میشود که ایران و اتحادیة اروپا در این منطقه، منافع مشترکی دارند و درصورت همکاری با یکدیگر منافع بیشتری نصیب دو طرف خواهد شد. روش استفاده شده در این نوشتار، توصیفی- تحلیلی است.https://jcep.ut.ac.ir/article_52984_14e3aa4be96b691a739c7f5aca91e78a.pdfدانشگاه تهرانمطالعات اوراسیای مرکزی2008-08677220140923Turkey’s Developmental Foreign Policy during the AKP Period: The Caucasian Caseسیاست خارجی توسعه‌گرای ترکیه در دورۀ حزب عدالت و توسعه: مورد قفقاز3753935298510.22059/jcep.2014.52985FAاحمدموثقیدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه تهرانشیواعلی زادهدانشجوی دکتری مطالعات منطقهای، دانشگاه تهرانJournal Article20131002Caucasus has been an important region for Turkey since the collapse of the Soviet Union. This importance emanates from the region’s own natural resources, its position at the crossroads of the oil and gas rich regions of the world and chronic political instability and security threats. Turkey as the key neighbour of the Caucasus has experienced state – led fundamental and structural changes which have culminated in strengthening productive and industrial foundations. Foreign policy has also been affected by the process of economic development. Although Turkish foreign policy has been shaped by different factors, AKP’s Islamic trends, leads us to investigate the main determinants of Turkish foreign policy since 2002. We have come to this conclusion: Despite AKP’s Islamic trends, developmental goals and concerns are still the first priority of Turkish foreign policy and Turkey’s attitude towards the Caucasus region, which is located along one of the most important energy transit corridors of the world and provides Turkey’s increasingly growing industries and Anatoli’s SMEs with vast energy resources and a relatively lucrative market. منطقۀ قفقاز از زمان فروپاشی اتحاد شوروی تاکنون برای ترکیه اهمیت زیادی داشته است. منابع طبیعی سرشار منطقه، موقعیت جغرافیایی مهم آن در چهارراه مناطق غنی از نفت و گاز جهان، بیثباتی سیاسی و تهدیدهای امنیتی دائمی، شماری از دلایل جایگاه حساس قفقاز هستند. از سوی دیگر، دگرگونی‌های اساسی و ساختاری در داخل ترکیه با نقش‌آفرینی دولت به تقویت بنیان‌های تولیدی و صنعتی انجامیده و نتیجة توسعۀ اقتصادی در سیاست خارجی این کشور بازتاب یافته است. هرچند، عوامل گوناگونی سیاست خارجی ترکیه را شکل دادهاند، اما با به‌قدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه از سال 2002، با توجه به گرایش‌های اسلامی آن، باید پرسید که چه عواملی در سیاست خارجی ترکیه تعیین‌کننده هستند؟ در پاسخ به این پرسش، این نوشتار نشان می‌دهد که با وجود گرایش‌های اسلام‌گرایانۀ حزب، هدف‌ها و ملاحظات توسعه‌ای همچنان اولویت نخست سیاست خارجی ترکیه هستند و سیاست خارجی این کشور در منطقۀ قفقاز که منابع انرژی و بازار گسترده‌ای برای صنایع رو به رشد ترکیه و کسب و کارهای کوچک و متوسط منطقۀ آناتولی و نیز اهمیت زیادی در کریدور انتقال انرژی از شرق به غرب دارد، توسعه‌گرایانه است.https://jcep.ut.ac.ir/article_52985_858adb9307fbb887032575856b19aece.pdf