نشریه در مورد استفاده از هوش مصنوعی مولد و فناوری‌های وابسته به آن (AI Tools) در تدوین مقاله‌ها سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای دارد. این سیاست‌ها بر مسئولیت‌پذیری انسانی، نظارت نقادانه و شفافیت تمرکز دارند.
هوش مصنوعی و نویسندگی
ابزارهای هوش مصنوعی نمی‌توانند به‌عنوان نویسنده یا هم‌نویسنده در مقاله فهرست شوند. نویسندگی مستلزم پذیرش مسئولیتِ اصالت و اعتبار اثر است که فقط انسان می‌تواند انجام دهد، زیرا نویسنده باید بتواند نسخۀ نهایی را تأیید و با فرستادن آن موافقت کند.
موارد مجاز (ویرایش ادبی به کمک هوش مصنوعی)
استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای بهبود آثارِ موجود، مشروط به استفادۀ مسئولانه و نظارت انسانی مجاز است:
ـ ویرایش متنی: استفاده برای بهبود روشنی زبان، دستور زبان، املا، نشانه‌گذاری، ساختار یا خوانایی متن اصلی نویسنده (شامل ترجمۀ سادۀ متن موجود) مجاز است.
ـ ایده‌پردازی: استفاده به روش موتورهای جست‌وجوی سنتی برای یافتن رویکردهای روش‌شناختی یا شناسایی شکاف‌های پژوهشی (در مرحلۀ پروپوزال) مجاز است.
ـ بصری‌سازی داده‌ها: استفاده برای تولید نمودارها، جدول‌ها یا اینفوگرافیک‌هایی که داده‌های تحلیل‌شده و موجود نویسنده را نمایش می‌دهند، بدون مانع است.
موارد غیرمجاز (تولید محتوا به‌وسیلۀ هوش مصنوعی)
ابزارهای هوش مصنوعی نباید برای خلق یا پیش‌نویس محتوای اصلی یا جایگزینی تفکر نقادانۀ انسانی استفاده شوند.
ـ تولید محتوا: استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن یا پیش‌نویس هر بخش اساسی از مقاله (چکیده، مقدمه، پیشینۀ پژوهش، روش‌شناسی یا نتیجه‌گیری) ممنوع است.
ـ جعل داده‌ها: تولید، دستکاری یا گزارش داده‌های پژوهشی، نتایج یا آمارهای درون‌متنی با استفاده از هوش مصنوعی مولد به هیچ‌وجه مجاز نیست.
ـ خلق تصویرها: استفاده از هوش مصنوعی برای خلق یا تغییر تصویرها و شکل‌ها در مقاله‌های فرستاده‌شده مجاز نیست؛ مگر اینکه استفاده از آن، بخشی از طرح یا روش‌شناسی پژوهش باشد که به‌طور تکرارپذیر در بخش روش‌ها شرح داده شود. خلق تصاویر هنری، طرح روی جلد یا چکیده‌های تصویری با هوش مصنوعی نیز ممنوع است.
ـ راستی‌آزمایی منابع: نویسندگان مسئول بررسی دقیق خروجی‌های هوش مصنوعی هستند، زیرا منابع تولیدشده با این ابزارها ممکن است نادرست یا ساختگی باشند.
الزام‌های افشا
نویسندگان موظف‌اند در زمان فرستادن مقاله، استفاده از هرگونه هوش مصنوعی مولد در فرایند آماده‌کردن مقاله را اظهار کنند. این اظهارنامه باید در بخشی مجزا در پایان مقاله (پیش از فهرست منابع) گنجانده شود و شامل این موارد باشد: ۱. نام ابزار/سرویس هوش مصنوعی استفاده‌شده؛ ۲. نسخۀ ابزار؛ ۳. دلیل استفاده (هدف)؛ ۴. تأیید این موضوع که نویسنده محتوا را بازبینی و ویرایش کرده است و مسئولیت کامل محتوای منتشرشده را بر عهده می‌گیرد. ابزارهای پایه برای بررسی املا و نگارش که از هوش مصنوعی مولد استفاده نمی‌کنند، به‌طور معمول نیاز به این اظهارنامه ندارند.
استفاده از هوش مصنوعی در داوری (داوران و سردبیران)
برای حفاظت از محرمانگی آثار و سلامت فرایند داوری، بارگذاری آثار فرستاده‌شده یا هر بخشی از آن‌ها در ابزارهای هوش مصنوعی مولد یا مدل‌های زبانی بزرگ به‌وسیلۀ داوران و سردبیران ممنوع است. هوش مصنوعی نباید جایگزین تخصص و تفکر نقادانۀ انسانی در ارزیابی علمی یا تصمیم‌گیری شود. اگر داور فقط برای بهبود کیفیت زبان گزارش داوری خود از هوش مصنوعی استفاده کند، باید این موضوع را به اطلاع هیئت تحریریه برساند.